Publikacja wpisuje się w nurt studiów nad mobilnością, transnarodowością oraz współczesnymi relacjami polsko-niemieckimi. Prezentuje typową dla antropologii oddolną perspektywę w postrzeganiu migracji - szeroko dopuszcza do głosu jej uczestników – polskich migrantów z trzech fal migracyjnych – z lat 80. (tzw. migracja solidarnościowa), lat 90. (migracje po przełomie systemowym) oraz z okresu okołoakcesyjnego. Tym razem celem autorki jest przybliżenie specyfiki tej diaspory, jednej z największych w RFN, niemieckiemu czytelnikowi. Wiele z przedstawionych w książce problemów, związanych z integracją, w ostatnich latach splatających się z transnacjonalizacją mimo upływu czasu nie traci na aktualności i ma charakter uniwersalny, nieograniczony jedynie do polskiego środowiska.